بی انتهاست راه موریانه ها و گهی بی فرجام چه بسا زیر ضربه های بی رحمانه و عطشناک بی خبران دریچه ی امیدی بسته نگاهی خاموش وانتظاری به بن بست برسد گهی در چشمان پر ازغفلت آدمیان تلاشی تکرار میشود از م

کمی سکوت لازم است تا دردها و بی خوابی هایت را تصور کنم وقتی اینگونه شود ،آرامش از دایره ی وجودم بیرون میخزد تو اصلا خیال نکن در روزمرگی هایم گم شده ای و سایه ی دردهایت بر روح من کمرنگ شده. نه...اص